?

Log in

ՄԷԼԻՔԱՑ ՏՈՒՆ
Меликский Дом - House of Meliq
Մէլիքաց Միության հայտարարությունը Հայոց Ցեղասպանության 100րդ տարելիցի առթիվ 
24th-Apr-2015 01:24 am
Statement by the Meliq Union of Armenia on the occasion of the centennial of the Armenian Genocide in Ottoman Turkey

This week, the Armenian nation in its various segments – in Armenia, liberated Artsakh-Karabakh and in the Diaspora – commemorates the tragic events that took place a century ago. During these days of April 1915, the criminal policy of the Ottoman Turkey towards Armenians took the most barbaric turn, when the Turkish government ordered large-scale calculated mass killing of aboriginal ethnic Armenian population throughout historical Western Armenia, occupied by the Ottomans. What was presented as “deportation” of Armenians from ancient Armenian cities of Van, Mush, Adana, Bitlis, Karin (modern-day Erzurum), Yerznka (Erzincan), Manazkert (Melazgirt) and others, in reality turned into the bloodiest crime thus far seen by the mankind – the first Genocide of the 20th century that claimed 1,5 to 3 million lives.

Since the occupation of historical Armenia, Turkish rulers cultivated hatred towards predominantly Christian Armenians, who were treated as second-class citizens in their own Homeland. Over time, the more technologically advanced Turkey became, the more sophisticated and coordinated its killing of Armenians turned to be. By the end of the 19th century, the politically sanctioned systematic mass killings of Armenians already had all the features of genocide, which lasted until 1923. Today Turkey continues the same policies by zealously denying the fact of Armenian Genocide, which is coupled with racist anti-Armenian statements by country’s top leadership and killing of Turkey’s few remaining citizens of Armenian descent.

In the end of the 20th century, the totalitarian regime of the Alievs’ clan in Azerbaijan, “inspired” by the unpunished genocidal actions of its elder brother Turkey, tried to commit similar genocide against Armenians in Nagorno-Karabakh, the ancient Armenian province of Artsakh. Thousands of ethnic Armenians were killed in Sumgait, Baku, Kirovabad (historical Armenian Gandzak) and as a result of the Azerbaijani aggression against Artsakh. However, Azerbaijan’s genocidal plans were crushed by the brave man and women of Artsakh, who stood up for their right to life, and proved that the Armenian Nation has changed once and forever, and that from now on no attempts of genocide will go unpunished. It was in this context that the Artsakh Liberation War was fought and won by the Armenians of Nagorno-Karabakh.

Today, the Meliq Union, as the public organization of descendants of the titled nobility of Eastern Armenia, joins many voices throughout the nation and worldwide in condemning the Armenian Genocide in Ottoman Turkey. We are deeply touched by numerous statements recognizing the Armenian Genocide, made by governments, political and spiritual leaders around the world – from our brotherly people of Uruguay to the 12 April mess and statement by His Holiness Pope Francis. In the meantime, it is with deep concern that the Meliq Union notes the shameful policies and practices of some states and international organizations who continue subjecting their foreign policy rationale to trade-offs, bribes or direct intimidation stemming from the extremist regimes in Turkey and their puppets in Azerbaijan. Silence or indifference towards the Armenian Genocide accounts to a support of perpetrators and will have most negative consequences for the entire world. As the Euronest Parliamentary Assembly stated in its resolution of 17 March 2015, “the absence of unequivocal and timely condemnation of the Armenian Genocide largely contributed to the failure to prevent future crimes against humanity”.

The Meliq Union calls upon the governments and organizations – including the world’s leading monarchies and monarchic organizations – who have not yet publically recognized and condemned the Armenian Genocide, to do so on the occasion of the centennial. We state – sound and clear – that time will not heal our deepest wounds, nor will it change our determination to restore justice for the Armenian Nation.

20 April 2015



* * *

Заявление Меликского Союза Армении в связи со столетней годовщиной Геноцида Армян в Османской Турции

На этой неделе, армянский народ в своих трех частях – в Армении, в Арцахе-Карабахе и в диаспоре – вспоминает трагические события, имевшие место около века назад. В эти дни апреля 1915 года, преступная политика Османской Турции в отношении армян приняла наиболее варварские формы, когда турецкое правительство приказало провести широкомасштабную массовую резню коренного армянского населения исторической Западной Армении, оккупированной османцами. То, что представлялось как всего лишь “переселение” армян из армянских городов Ван, Муш, Адана, Битлис, Карин (современный Эрзрум), Ерзнка (Эрзинджан), Маназкерт (Мелазгирт) и других, в действительности превратилось в наиболее кровавую из всех преступлений, доселе известных человечеству – в первый геноцид 20-го века, который унес от 1,5 до 3 миллионов жизней.

Со времени оккупации исторической Армении, турецкие правители культивировали ненависть в отношении к преимущественно христианскому армянскому населению, которое превратилось во второсортных граждан на своей же исторической Родине. Со временем, чем более развитой становилась Турция, тем более изощренными и скоординированными становились убийства армян. К концу 19-го века, политически санкционированные систематические массовые убийства армян уже имели все признаки геноцида, который продлился до 1923 года. Сегодня, Турция продолжает ту же политику посредством отрицания факта Геноцида армян, сдабривая это откровенно расистскими заявлениями высшего турецкого руководства и убийствами немногих оставшихся в Турции граждан армянского происхождения.

В конце 20-го века, тоталитарный режим клана Алиевых в Азербайджане, “воодушевленный” безнаказанностью геноцидальных действий, совершенных старшими братьями в Турции, попытался совершить аналогичный геноцид армян Нагорного Карабаха – исторической армянской провинции Арцах. Тысячи этнических армян были убиты в Сумгаите, в Баку, в Кировабаде (исторический армянский Гандзак), и в результате акта азербайджанской агрессии против Арцаха. Но геноцидальные планы Азербайджана разбились о героизм народа Арцаха, который встал на защиту своего права на жизнь, который доказал, что армянская нация изменилась, и что отныне попытки геноцида не пройдут безнаказанно ни для кого. Именно в этом контексте Арцахская Освободительная Война была выиграна армянами Нагорного Карабаха.

Сегодня Меликский Союз, как общественная организация потомков титулованного дворянства Восточной Армении, присоединяет свой голос к тем, что звучат в нашем народе и по всему миру, осуждая Геноцид армян в Османской Турции. Мы искренне тронуты множеством заявлений о признании Геноцида армян, сделанных правительствами, политическими и духовными лидерами мира – начиная от братского народа Уругвая, и включая отслуженную 12 апреля мессу и заявление Его святейшества Папы Римского Франциска. В то же время, с крайней обеспокоенностью, Меликский Союз отмечает постыдную политику и практику ряда стран и международных организаций, которые продолжают строить логику своих внешнеполитических приоритетов, исходя из торговли, подкупа или прямого шантажа, которые источают экстремистский режим Турции и их марионетки в Азербайджане. Молчание или безразличие к Геноциду армян приравнивается к поддержке преступников и будет иметь самые негативные последствия для человечества. Как отмечено в резолюции Парламентской Ассамблеи Евронест, принятой 17 марта 2015 года, “отсутствие недвусмысленного и своевременного осуждения Геноцида Армян в значительной степени привело к неспособности предотвратить будущие преступления против человечности”.

Меликский Союз призывает правительства и организации, включая лидирующие монархии и монархические организации мира – которые до сих пор не признали и не осудили Геноцид армян, сделать это в столетнюю годовщину этих трагических событий. Мы утверждаем, громогласно и отчетливо, что время не залечит наши глубокие раны и не изменит нашей решительности восстановить справедливость в отношении армянской нации.

20 апреля 2015 г.


* * *

Հայոց Մէլիքաց Միության հայտարարությունը Օսմանյան Թուրքիայում Հայոց Ցեղասպանության հարյուրերորդ տարելիցի առթիվ

Այս շաբաթ հայ ժողովուրդն իր երեք զանգվածներում՝ Հայքում, Արցախում և Սփյուռքում, վերհիշում է այն աղետալի իրադարձությունները, որոնք տեղի ունեցան մեկ դար առաջ: 1915 թվականի ապրիլյան այս օրերին, հայերի հանդեպ Օսմանյան Թուրքիայի հանցագործ քաղաքականությունը ընդունեց իր առավել բարբարոս դրսևորումները, երբ թուրքական կառավարությունը հրամայեց համատարած զանգվածային կոտորած իրականացնել Թուրքիայի կողմից բռնագրաված Արևմտյան Հայքի բնիկ հայ բնակչության հանդեպ: Այն, ինչը ներկայացվում էր, որպես հայերի «տեղաբնակեցում» Վան, Մուշ, Ադանա, Բիթլիս, Կարին, Երզնկա, Մանազկերտ և այլ հայկական քաղաքներից, իրականում դարցավ ցայդ մարդկությանը հայտնի ամենաարյունալի հանցագործությունը՝ 20րդ դարի առաջին ցեղասպանությունը, որը խլեց 1,5-3 միլլիոն կյանք:

Դեռևս պատմական Մեծ Հայքի բռնագրավման ժամանակաշրժանից ի վեր, թրքական կառավարիչները սերմանում էին ատելություն հայերի հանդեպ, որոնք վերածվել էին երկրորդ կարգի քաղաքացիների իրենց իսկ պատմական Հայրենիքում: Ժամանակի ընթացքում, որքան որ ավելին էր զարգանում Թուրքիան, այնքան ավելի դաժան էին դառնում իր իրագործած հայերի կոտորածները: Արդեն իսկ 19րդ դարի վերջում, հայերի պարբերական և զանգվածային կոտորածները կրում էին ցեղասպանության բոլոր բնորոշ գծերը. դրանք շարունակվեցին մինչև 1923 թվականը: Այսօր Թուրքիան շարունակում է նույն իր քաղաքականությունը Հայոց Ցեղասպանության իրողությունը ժղտելով և դրան ավելացնելով թրքական բարձրագույն ղեկավարության բացահայտ հայատյաց ռասիստական հայտարարություններն ու Թուրքիայում մնացած փոքրաթիվ հայկական ծագումով քաղաքացիների սպանությունները:

20րդ դարում, Ադրբեջանի Ալիևների ամբողջատիրական ռեժիմը, ոգևորված իրենց թուրք ավագ եղբայրների կատարած ցեղասպանության անպատժելիությամբ, փորձեց մի նոր ցեղասպանություն իրագործել՝ այս դեպքում Արցախի հայության հանդեպ: Հազարավոր հայեր սպանվեցին Սումգաիթում, Բաքվում, Գանձակում (Կիրովաբադում) և Արցախի վրա ադրբեջանանի հարձակման արդյունքում: Սակայն Արցախի հայությունը կոտրեց Ադրբեջանի այդ ցեղասպանության ծրագրերը՝ վերահաստատելով իր կյանքի իրավունքը և հասկացնելով, որ հայ ժողովուրն այլևս հասունացել է և այսուհետ ցեղասպանության որևե փորձ անպատասխան չէ թողնի: Հենց այդ ենթատեքստում էր, որ արցախահայությունը կռվեց և հաղթանակեց Արցախյան Ազատագրական Պատերազմում:

Այսօր, Մէլիքաց Միությունը, որը միավորում է Արևելյան Հայքի տիտղոսավոր ազնվականությանը, իր ձայնն է միացնում մեր ազգի և աշխարհում հնչող բազմաթիվ ձայներին, դատապարտելով Հայոց Ցեղասպանությունը Օսմանյան Թուրքիայում: Մենք անկեղծորեն զգացված այն հանգամանքով, որ բազում կառավարություններ, քաղաքական և հոգևոր առաջնորդներ հրապարակավ ճանաչել են Հայոց Ցեղասպանությունը՝ սկսած մեր բարեկամ Ուրուգվայի ժողովրդից և ընդհուպ մինչ ապրիլի 12ին Նորին Սրբություն Հռոմի Պապ Ֆրանցիսկի կատարած պատարագն ու հայտարարությունը: Դրա հետ մեկտեղ, Մէլիքաց Միությունը խորին անհանգստությամբ է ակնարկում այն փաստը, որ որոշ կառավարություններ և միջազգային կազմակերպություններ շարունակում են իրենց ամոթալի քաղաքականությունը, հիմք ընդունելով առևտրի, կաշառքի և ուղղակի շանտաժի բարբաջանքները, որոնք սփռվում են Թուրքիայի ծայրահեղական ռեժիմի և իրենց ադրբեջանական ծառաների կողմից: Հայոց Ցեղասպանության հարցում լռությունը կամ անտարբերությունը հավասարազոր է հանցագործներին աջակցությանը: Ինչպես նշված է Եվրոնեստ Խորհրդարանական Համաժողովի 2015 թվի մարտի 17ի որոշման մեջ, “Հայոց Ցեղասպանության միաձայն և պատեհաժամ դատապարտման բացակայությունը հանգեցրեց մարդկության դեմ հետագա հանցագործությունների կանխարգելման ձախողմանը”:

Մէլիքաց Միությունը կոչ է անում բոլոր այն կառավարություններին և կազմակերպություններին՝ ներառյալ աշխարհի առաջադեմ միապետություններին ու միապետական կազմակերպություններին, որոնք մինչ օրս չեն ճանաչել և դատապարտել Հայոց Ցեղասպանությունը, անել դա այս հարյուրամյա տարելիցի կապակցությամբ: Մենք հայտարարում ենք՝ բարձրաձայն և հստակորեն, որ ժամանակը չէ բուժի մեր խորը վերքերը, ոչ էլ կխաթարի մեր վճռականությունը վերականգնելու արդարությունը հայոց ազգի հանդեպ:

20 ապրիլի 2015 թ.
This page was loaded Feb 20th 2017, 4:27 am GMT.