(no subject)


Մէլիքաց Միությունը խստիվ դատապարտում է Բաքվում 2015 թվի Եվրոպական Խաղերի անցկացումը և դրանց Հայաստանի մասնակցությունը: Մինչդեռ մենք համոզված ենք, որ սպորտը պետք է ազատ լինի քաղաքականությունից, սակայն հենց Ադրբեջանն է քաղաքականացնում սպորտը, քան զի բռնապետ Ալիևը օգտագործում է Բաքվի խաղերը իր մարդատյաց ավտորիտար ռեժիմի երկարացման և աշխարհի ուշադրությունը իր հանցագործություններից շեղելու համար:

Ադրբեջանի առաջացման առաջին իսկ օրերից այդ երկիրը կատարել է մի շարք հանցագործություններ, այդ թվում իրականացրել է հայերի ցեղասպանություն 1988-1992 թվերին, իրագործել է ռազմական ագրեսիա Արցախի Հանրապետության դեմ, տարբեր միջոցներով ոչնչացրել է իր տարածքում ապրող բնիկ ազգային փոքրամասնություններին և բանտարկել հարյուրավոր այլախոհների: Այսօր Ալիևի վարչակազմը դավանում և քարոզում է կատաղի հայատյացություն, որը ռասայականության ամենաայլանդակ տարատեսակներից է: Այդ առումով, Բաքվում Եվրոպական Խաղերի անցկացումը հիշեցնում է ֆաշիստական Բեռլինում 1936 թվի օլիմպիական խաղերի անցկացումը, ինչը կոռումպացված Եվրոպայի հերթական անպատասխանատու քայլն է:

Հատկապես զարմանք և հիասթափություն է առաջացնում Հայաստանի կառավարության և սպորտային չինովնիկների անպատասխանատու որոշումը մասնակցել Բաքվի խաղերին, ինչը լիովին անտեսում է հայ հանրության կարծիքը Բաքվի և հիշյալ խաղերի վերաբերյալ: Ցավալի է, որ մի երկիրը, որ լավագույնս է ճանաչում Ադրբեջանի իրական դեմքը, անտեսելով վերոհիշյալ հանցագործությունները, իր թիմը ուղարկում է Բաքու խաղալու: Սա վկայում է պետական մտածելակերպի տհասության և ազգային ինքնասիրության ու արժանապատվության բացակայությունը Հայաստանի քաղաքական ու սպորտային վերնախավում:


Меликский Союз осуждает проведение Европейских игр 2015 года в Баку и участие Армении в этих играх. Хотя мы убеждены в том, что спорт должен быть вне политики, однако именно Азербайджан политизирует спорт, поскольку тиран Алиев использует игры в Баку для продления своего человеконенавистнического авторитарного режима и для отвлечения внимания мирового сообщества от преступлений аливщины.

С момента своего возникновения, Азербайджан совершил целый ряд преступлений, среди которых геноцид армян в 1988-1992 годах, военная агрессия против Арцахской – Нагорно-Карабахской Республики, уничтожение различными путями коренных национальных меньшинств, проживавших на территории Азербайджана, и аресты сотен инакомыслящих. Сегодня администрация Алиева проповедует и пропагандирует истеричную армянофобию, что является наиболее отвратительной формой расизма. В этом контексте, Европейские игры в Баку напоминают Олимпийские игры 1936 года в фашистском Берлине и, тем самым, являются очередным безответственным шагом коррумпированной Европы.

Особое удивление и разочарование вызывает безответственное решение правительства и спортивных чиновников Армении об участии страны в Бакинских играх, что полностью игнорирует мнение армянской общественности о Баку и об этих играх. Горько осознавать то, что страна, которая прекрасно осведомлена об истинном лице Азербайджана, игнорируя факты вышеупомянутых преступлений алиевщины, посылает свою команду играться в Баку. Это свидетельство недоразвитости государственного мышления и отсутствия чувства национального достоинства у политического и спортивного руководства Армении.

Yerevan, 12 June 2015

The Meliq Union strongly condemns the organization and conduct of the 2015 European Games in Baku and Armenia’s participation in these games. While we hold that sports should be free of politics, it is Azerbaijan who politicizes sports, since dictator Aliyev uses the games in Baku for the prolongation of his misanthropic authoritarian regime and for diverting the world’s attention from the crimes he and his country committed.

Since being created, Azerbaijan committed numerous crimes, including the genocide of Armenians in 1988-1992, military aggression against the Artsakh Nagorno-Karabakh Republic, annihilation by various means of aboriginal ethnic minorities who used to live in Azerbaijan, and imprisonment of hundreds of political opponents and human rights activists. Nowadays, Aliyev’s regime propagates hysterical Armenophobia, which is one of the worst manifestations of racism ever seen. In this context, the organization and conduct of the European Games in Baku resembles the 1936 Olympic Games in Nazi Berlin, and thus is one of the most irresponsible acts of corrupt Europe.

Particularly surprising and frustrating was the decision of the Government and the sports bureaucrats of Armenia to participate in the Baku games, which totally ignores the Armenian public opinion regarding Baku and these games. It is regrettable that a country, that has seen the real face of Azerbaijan, ignores the above-mentioned crimes of Aliyev’s regime and sends its sportsmen to play games in Baku. This comes to prove the lack of statesmanship and national dignity among political and sports leaders of Armenia.

Մէլիքաց Միության հայտարարությունը Հայոց Ցեղասպանության 100րդ տարելիցի առթիվ

Statement by the Meliq Union of Armenia on the occasion of the centennial of the Armenian Genocide in Ottoman Turkey

This week, the Armenian nation in its various segments – in Armenia, liberated Artsakh-Karabakh and in the Diaspora – commemorates the tragic events that took place a century ago. During these days of April 1915, the criminal policy of the Ottoman Turkey towards Armenians took the most barbaric turn, when the Turkish government ordered large-scale calculated mass killing of aboriginal ethnic Armenian population throughout historical Western Armenia, occupied by the Ottomans. What was presented as “deportation” of Armenians from ancient Armenian cities of Van, Mush, Adana, Bitlis, Karin (modern-day Erzurum), Yerznka (Erzincan), Manazkert (Melazgirt) and others, in reality turned into the bloodiest crime thus far seen by the mankind – the first Genocide of the 20th century that claimed 1,5 to 3 million lives.

Since the occupation of historical Armenia, Turkish rulers cultivated hatred towards predominantly Christian Armenians, who were treated as second-class citizens in their own Homeland. Over time, the more technologically advanced Turkey became, the more sophisticated and coordinated its killing of Armenians turned to be. By the end of the 19th century, the politically sanctioned systematic mass killings of Armenians already had all the features of genocide, which lasted until 1923. Today Turkey continues the same policies by zealously denying the fact of Armenian Genocide, which is coupled with racist anti-Armenian statements by country’s top leadership and killing of Turkey’s few remaining citizens of Armenian descent.

In the end of the 20th century, the totalitarian regime of the Alievs’ clan in Azerbaijan, “inspired” by the unpunished genocidal actions of its elder brother Turkey, tried to commit similar genocide against Armenians in Nagorno-Karabakh, the ancient Armenian province of Artsakh. Thousands of ethnic Armenians were killed in Sumgait, Baku, Kirovabad (historical Armenian Gandzak) and as a result of the Azerbaijani aggression against Artsakh. However, Azerbaijan’s genocidal plans were crushed by the brave man and women of Artsakh, who stood up for their right to life, and proved that the Armenian Nation has changed once and forever, and that from now on no attempts of genocide will go unpunished. It was in this context that the Artsakh Liberation War was fought and won by the Armenians of Nagorno-Karabakh.

Today, the Meliq Union, as the public organization of descendants of the titled nobility of Eastern Armenia, joins many voices throughout the nation and worldwide in condemning the Armenian Genocide in Ottoman Turkey. We are deeply touched by numerous statements recognizing the Armenian Genocide, made by governments, political and spiritual leaders around the world – from our brotherly people of Uruguay to the 12 April mess and statement by His Holiness Pope Francis. In the meantime, it is with deep concern that the Meliq Union notes the shameful policies and practices of some states and international organizations who continue subjecting their foreign policy rationale to trade-offs, bribes or direct intimidation stemming from the extremist regimes in Turkey and their puppets in Azerbaijan. Silence or indifference towards the Armenian Genocide accounts to a support of perpetrators and will have most negative consequences for the entire world. As the Euronest Parliamentary Assembly stated in its resolution of 17 March 2015, “the absence of unequivocal and timely condemnation of the Armenian Genocide largely contributed to the failure to prevent future crimes against humanity”.

The Meliq Union calls upon the governments and organizations – including the world’s leading monarchies and monarchic organizations – who have not yet publically recognized and condemned the Armenian Genocide, to do so on the occasion of the centennial. We state – sound and clear – that time will not heal our deepest wounds, nor will it change our determination to restore justice for the Armenian Nation.

20 April 2015



* * *

Заявление Меликского Союза Армении в связи со столетней годовщиной Геноцида Армян в Османской Турции

На этой неделе, армянский народ в своих трех частях – в Армении, в Арцахе-Карабахе и в диаспоре – вспоминает трагические события, имевшие место около века назад. В эти дни апреля 1915 года, преступная политика Османской Турции в отношении армян приняла наиболее варварские формы, когда турецкое правительство приказало провести широкомасштабную массовую резню коренного армянского населения исторической Западной Армении, оккупированной османцами. То, что представлялось как всего лишь “переселение” армян из армянских городов Ван, Муш, Адана, Битлис, Карин (современный Эрзрум), Ерзнка (Эрзинджан), Маназкерт (Мелазгирт) и других, в действительности превратилось в наиболее кровавую из всех преступлений, доселе известных человечеству – в первый геноцид 20-го века, который унес от 1,5 до 3 миллионов жизней.

Со времени оккупации исторической Армении, турецкие правители культивировали ненависть в отношении к преимущественно христианскому армянскому населению, которое превратилось во второсортных граждан на своей же исторической Родине. Со временем, чем более развитой становилась Турция, тем более изощренными и скоординированными становились убийства армян. К концу 19-го века, политически санкционированные систематические массовые убийства армян уже имели все признаки геноцида, который продлился до 1923 года. Сегодня, Турция продолжает ту же политику посредством отрицания факта Геноцида армян, сдабривая это откровенно расистскими заявлениями высшего турецкого руководства и убийствами немногих оставшихся в Турции граждан армянского происхождения.

В конце 20-го века, тоталитарный режим клана Алиевых в Азербайджане, “воодушевленный” безнаказанностью геноцидальных действий, совершенных старшими братьями в Турции, попытался совершить аналогичный геноцид армян Нагорного Карабаха – исторической армянской провинции Арцах. Тысячи этнических армян были убиты в Сумгаите, в Баку, в Кировабаде (исторический армянский Гандзак), и в результате акта азербайджанской агрессии против Арцаха. Но геноцидальные планы Азербайджана разбились о героизм народа Арцаха, который встал на защиту своего права на жизнь, который доказал, что армянская нация изменилась, и что отныне попытки геноцида не пройдут безнаказанно ни для кого. Именно в этом контексте Арцахская Освободительная Война была выиграна армянами Нагорного Карабаха.

Сегодня Меликский Союз, как общественная организация потомков титулованного дворянства Восточной Армении, присоединяет свой голос к тем, что звучат в нашем народе и по всему миру, осуждая Геноцид армян в Османской Турции. Мы искренне тронуты множеством заявлений о признании Геноцида армян, сделанных правительствами, политическими и духовными лидерами мира – начиная от братского народа Уругвая, и включая отслуженную 12 апреля мессу и заявление Его святейшества Папы Римского Франциска. В то же время, с крайней обеспокоенностью, Меликский Союз отмечает постыдную политику и практику ряда стран и международных организаций, которые продолжают строить логику своих внешнеполитических приоритетов, исходя из торговли, подкупа или прямого шантажа, которые источают экстремистский режим Турции и их марионетки в Азербайджане. Молчание или безразличие к Геноциду армян приравнивается к поддержке преступников и будет иметь самые негативные последствия для человечества. Как отмечено в резолюции Парламентской Ассамблеи Евронест, принятой 17 марта 2015 года, “отсутствие недвусмысленного и своевременного осуждения Геноцида Армян в значительной степени привело к неспособности предотвратить будущие преступления против человечности”.

Меликский Союз призывает правительства и организации, включая лидирующие монархии и монархические организации мира – которые до сих пор не признали и не осудили Геноцид армян, сделать это в столетнюю годовщину этих трагических событий. Мы утверждаем, громогласно и отчетливо, что время не залечит наши глубокие раны и не изменит нашей решительности восстановить справедливость в отношении армянской нации.

20 апреля 2015 г.


* * *

Հայոց Մէլիքաց Միության հայտարարությունը Օսմանյան Թուրքիայում Հայոց Ցեղասպանության հարյուրերորդ տարելիցի առթիվ

Այս շաբաթ հայ ժողովուրդն իր երեք զանգվածներում՝ Հայքում, Արցախում և Սփյուռքում, վերհիշում է այն աղետալի իրադարձությունները, որոնք տեղի ունեցան մեկ դար առաջ: 1915 թվականի ապրիլյան այս օրերին, հայերի հանդեպ Օսմանյան Թուրքիայի հանցագործ քաղաքականությունը ընդունեց իր առավել բարբարոս դրսևորումները, երբ թուրքական կառավարությունը հրամայեց համատարած զանգվածային կոտորած իրականացնել Թուրքիայի կողմից բռնագրաված Արևմտյան Հայքի բնիկ հայ բնակչության հանդեպ: Այն, ինչը ներկայացվում էր, որպես հայերի «տեղաբնակեցում» Վան, Մուշ, Ադանա, Բիթլիս, Կարին, Երզնկա, Մանազկերտ և այլ հայկական քաղաքներից, իրականում դարցավ ցայդ մարդկությանը հայտնի ամենաարյունալի հանցագործությունը՝ 20րդ դարի առաջին ցեղասպանությունը, որը խլեց 1,5-3 միլլիոն կյանք:

Դեռևս պատմական Մեծ Հայքի բռնագրավման ժամանակաշրժանից ի վեր, թրքական կառավարիչները սերմանում էին ատելություն հայերի հանդեպ, որոնք վերածվել էին երկրորդ կարգի քաղաքացիների իրենց իսկ պատմական Հայրենիքում: Ժամանակի ընթացքում, որքան որ ավելին էր զարգանում Թուրքիան, այնքան ավելի դաժան էին դառնում իր իրագործած հայերի կոտորածները: Արդեն իսկ 19րդ դարի վերջում, հայերի պարբերական և զանգվածային կոտորածները կրում էին ցեղասպանության բոլոր բնորոշ գծերը. դրանք շարունակվեցին մինչև 1923 թվականը: Այսօր Թուրքիան շարունակում է նույն իր քաղաքականությունը Հայոց Ցեղասպանության իրողությունը ժղտելով և դրան ավելացնելով թրքական բարձրագույն ղեկավարության բացահայտ հայատյաց ռասիստական հայտարարություններն ու Թուրքիայում մնացած փոքրաթիվ հայկական ծագումով քաղաքացիների սպանությունները:

20րդ դարում, Ադրբեջանի Ալիևների ամբողջատիրական ռեժիմը, ոգևորված իրենց թուրք ավագ եղբայրների կատարած ցեղասպանության անպատժելիությամբ, փորձեց մի նոր ցեղասպանություն իրագործել՝ այս դեպքում Արցախի հայության հանդեպ: Հազարավոր հայեր սպանվեցին Սումգաիթում, Բաքվում, Գանձակում (Կիրովաբադում) և Արցախի վրա ադրբեջանանի հարձակման արդյունքում: Սակայն Արցախի հայությունը կոտրեց Ադրբեջանի այդ ցեղասպանության ծրագրերը՝ վերահաստատելով իր կյանքի իրավունքը և հասկացնելով, որ հայ ժողովուրն այլևս հասունացել է և այսուհետ ցեղասպանության որևե փորձ անպատասխան չէ թողնի: Հենց այդ ենթատեքստում էր, որ արցախահայությունը կռվեց և հաղթանակեց Արցախյան Ազատագրական Պատերազմում:

Այսօր, Մէլիքաց Միությունը, որը միավորում է Արևելյան Հայքի տիտղոսավոր ազնվականությանը, իր ձայնն է միացնում մեր ազգի և աշխարհում հնչող բազմաթիվ ձայներին, դատապարտելով Հայոց Ցեղասպանությունը Օսմանյան Թուրքիայում: Մենք անկեղծորեն զգացված այն հանգամանքով, որ բազում կառավարություններ, քաղաքական և հոգևոր առաջնորդներ հրապարակավ ճանաչել են Հայոց Ցեղասպանությունը՝ սկսած մեր բարեկամ Ուրուգվայի ժողովրդից և ընդհուպ մինչ ապրիլի 12ին Նորին Սրբություն Հռոմի Պապ Ֆրանցիսկի կատարած պատարագն ու հայտարարությունը: Դրա հետ մեկտեղ, Մէլիքաց Միությունը խորին անհանգստությամբ է ակնարկում այն փաստը, որ որոշ կառավարություններ և միջազգային կազմակերպություններ շարունակում են իրենց ամոթալի քաղաքականությունը, հիմք ընդունելով առևտրի, կաշառքի և ուղղակի շանտաժի բարբաջանքները, որոնք սփռվում են Թուրքիայի ծայրահեղական ռեժիմի և իրենց ադրբեջանական ծառաների կողմից: Հայոց Ցեղասպանության հարցում լռությունը կամ անտարբերությունը հավասարազոր է հանցագործներին աջակցությանը: Ինչպես նշված է Եվրոնեստ Խորհրդարանական Համաժողովի 2015 թվի մարտի 17ի որոշման մեջ, “Հայոց Ցեղասպանության միաձայն և պատեհաժամ դատապարտման բացակայությունը հանգեցրեց մարդկության դեմ հետագա հանցագործությունների կանխարգելման ձախողմանը”:

Մէլիքաց Միությունը կոչ է անում բոլոր այն կառավարություններին և կազմակերպություններին՝ ներառյալ աշխարհի առաջադեմ միապետություններին ու միապետական կազմակերպություններին, որոնք մինչ օրս չեն ճանաչել և դատապարտել Հայոց Ցեղասպանությունը, անել դա այս հարյուրամյա տարելիցի կապակցությամբ: Մենք հայտարարում ենք՝ բարձրաձայն և հստակորեն, որ ժամանակը չէ բուժի մեր խորը վերքերը, ոչ էլ կխաթարի մեր վճռականությունը վերականգնելու արդարությունը հայոց ազգի հանդեպ:

20 ապրիլի 2015 թ.

Գրքեր և հոդվածներ հայոց միապետության և իշխանությունների մասին

Հետաքրքիր հրատարակումներ և հոդվածներ հայոց պատմության և ազգագրության մասին

В сети обнаружил интересные публикации, сборники, статьи об армянской истории:

Мария Романова. Оружие киликийского воина. Նաև Ալիսա Դումիկյան. Տայք (Հայոց Պատմության Հարցեր - 2011)

Հոդված Կիլիկիայի Հայոց Արքայության ռազմական կազմակերպությունների մասին (Բանբեր Մատենադարանի 1994)

Արծրունիների ծագումնաբանության և Ապիրատյան տոհմի մասին (Բանբեր Մատենադարանի - 2006)

Հախվերդյան Սերգեյ. Սյունիքի Քաշաթաղի Մելիքությունը (Հայոց Պատմության Հարցեր - 2008)

И вообще, тут такая находка - множество научных публикаций, книг, сборников об армянской истории и этнографии!
Բազմաթիվ գիտական հրատարակումներ հայոց պատմության և ազգագրության մասին, այդ թվում.
Հայ Ազգագրություն և Բանահյուսություն
Հնագիտական Պեղումներ Հայքում
Հայքի Հնագիտական Հուշարձանները
Դիվան Հայ Վիմագրության
Հայկ Ժողովրդական Հեքյաթներ
Հայ Ժողովրդի Պատմություն
Ազգային Մատենադարան (Մխիթարյանների հրատարակությունները՝ այդ փվում նաև հայ ազնվականության մասին)
Նյութեր հայոց պատմության մասին


Մեկ խորհուրդ իմ կողմից. երբ այդ հրատարակությունները բացում եք, ձեր առջև միայն ընթերցության տարբերակն է, ինչը ըստ իս շատ անհարմար է. էջ առ էջ ստիպված ես թերթել, իսկ թերթվում է շատ դանդաղ: Չեմ հասկանում, ինչու են այդ անպետք տարբերակով տեղադրել գրքերը: Բայց դուք կարող եք հեշտությամբ ստանալ այդ բոլոր հրատարակումների pdf տարբերակները և ներբեռնել ձեր համակարգչում ցանկացած գիրք կամ ամսագիր: Դրա համար պետք է անել հետևյալը. երբ բացում եք հրատարակությունը, ապա հասցեն սովորաբար ավարտվում է /content.html բառերով: Ուղղակի փոխարինեք այդ վերջավորությոպւնը /Binder1.pdf վերջավորությամբ և կստանաք pdf տարբերակը, որը և կարող եք ներբեռնել ձեր համակարգչում (ուղղակի բացելիս սպասեք, մինջև փաստաթուղթի լիովին բացվի՝ տեսեք ներքևի ձախ տողում):

Некоторые издания на русском языке (например по Армянской Этнографии). Если нужны эти книги в pdf версии, то просто заменяйте в окончании адреса каждого издания слова /content.html на /Binder1.pdf Это также даст вам возможность сохранить любую нужную Вам публикацию у себя.

Лично я нашел множество любопытнейших статей и фактов. Например, оказывается, в армянском народном искусстве был театр теней! Я считал себя, если не специалистом, то хотябы знатоком армянской традиции, но про театр теней я не слышал. Это настоящее открытие для меня. А среди изданий Ազգային Մատենադարան я нашел множество статей об армянских царских и княжеских родах Аршакуни, Багратуни, Сюни, Бзнуни, Рштуни, Камсаракан, Димаксян, Андзеваци, Акеой и др. и статьи об армянских нахарарствах. Читайте! Все очень интересно!

Величайшие цари Великой Армении и короли Киликийской Армении

Список не столь однозначный. Например, в списке величайших царей должен был быть Пап Аршакуни - один из величайших царей-реформаторов и великий патриот Армении, предательски убитый в результате заговора Армянской Апостольской церкви и Византии.

Возможно, это прозвучит странно, но я также включил бы в список царей грузинскую царицу Тамару. Да, это была грузинская царица, но во-первых, все же армянской крови (поскольку была Багратуни, пусть и огрузинившие и ставшие Багратиони), а во-вторых, именно под эгидой царицы Тамары началась армянская реконкиста - освобождение северной Армении от турецких кочевников. Объединенная армяно-грузинская армия под командованием армянских князей Закарянов дошла до Хлата, Карина и Сюника. Существование сегодняшней Армении вместе с Арцахом - это один из отголосков той реконкисты.

Вот с такими оговорками, я все же рекомендую посмотреть видео:

Е.К.В. принц Чарз Уэльский посетит Армению

Принц Уэльский посетит Армению в конце мая

Чарльз, принц Уэльский, 28-30 мая в качестве гостя благотворительной инициативы "Ереван, моя любовь" посетит Армению с частным визитом. Чарльз станет первым представителем британской королевской семьи, который совершит частный визит в Армению.

Как сообщили ИА REGNUM в пресс-службе посольства Великобритании в Армении, в своей резиденции высокого гостя примет президент Армении Серж Саргсян. Принц Чарльз также посетит крупные культурно-исторические памятники Армении, Институт древних рукописей Матенадаран имени Месропа Маштоца, будет присутствовать на гала-концерте в Ереване, а также на званом ужине в честь доноров благотворительного фонда "Ереван, моя любовь".

Отметим, что основателем фонда является бывший премьер-министр Армении, британский предприниматель Армен Саркисян.

Книги Баграта Улубабяна и онлайн библиотеки

Все таки, как важно не только создавать сайты, но и должным образом раскручивать их.

Оказывается, в интернете давно уже выложена книга Баграта Улубабяна "Княжество Хачена в 10-16 вв." (pdf file), а мы даже не в курсе! Ниже ссылка - всем любителям истории, и в частности армянской истории, очень рекомендую!

Բագրատ Ուլուբաբյան. «Խաչենի իշխանությունը 10-16 դդ», Երևան, 1975 թ.

Другая книга Баграта Улубабяна, "История Арцаха от начала до наших дней" - «Արցախի պատմությունը սկզբից մինչև մեր օրերը»:

На том же сайте есть хорошая подборка книг (внимание, далее отдельные ссылки!) по истории, археологии, культуре, армянскому языку, Геноциду армян.

Передачи об армянских дворянах

На сайте армянского телевидения выставлены две передачи об армянских дворянах:

Князь Давит-Бек - выдающийся военный и политический лидер армянского освободительного движения, правитель Сюника и Вайоц-Дзора в 18-ом веке. Во многом именно благодаря Давит-Беку (в а 20-ом веке и спарапету Гарегину Нжде) эти две исторические провинции Великой Армении ныне находятся в составе Армянского государства. 

Мелик Раффи (князь Акоп Мелик-Акопян) - талантливый писатель, публицист и историк, труды которого (в первую очередь "Меликства Хамсы") имели колоссальное значение для сформирования (восстановления практически утерянного) национального самосознания в 19-ом веке и послужили фундаментом для армянской национальной идеологии. 

К сожалению (и откровенному стыду и позору для нашей нации), оба великих деятеля остались недостаточно оцененными со стороны армянства. В свое время злопыхатели и завистники не только яро критиковали творчество Раффи, но даже попытались убить его. Что касается Давит-Бека, судя по информации, упомянутой в соответствующей передаче, из 100 опрошенных современных молодых армян только 15 имеют хоть какое-то внятное представление об этом великом полководце.